بيان آيهء 5 مقصود نظر به اينكه خداوند قبلا دستور داد كه مال يتيمان را به آنها بدهند ، در اينجا دستور مىدهد كه اشخاصى كه صلاحيت ندارند ، از دادن مالشان به آنها خوددارى كنند وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ : اموالتان را به سفيهان مدهيد . در باره اينكه سفيه چه كسى است ؟ عقايد مختلفى وجود دارد : 1 - برخى گفته‌اند منظور زنان و كودكان است . اين عقيده از ابن عباس ، سعيد بن جبير ، حسن ، ضحاك ، ابى مالك و قتاده است . ابو جارود هم از امام صادق ( ع ) نقل كرده است . ابن عباس مىگويد : هر گاه مرد بداند كه زن و فرزندش سفيهند و مال خود را تباه مىكنند ، نبايد مالشان را در اختيارشان قرار دهد . 2 - مجاهد و ابن عمر گفته‌اند : منظور فقط زنان است . از انس بن مالك روايت شده است كه : زنى سياه و نمكين و خوش سخن خدمت پيامبر گرامى آمد و عرض كرد : يك بار هم در سخنان خود خير ما را بيان كن . شنيده‌ام كه آنچه در بارهء ما مىگويى شر ماست . فرمود : چه گفته‌ام ؟ گفت : ما را سفيه ناميده‌اى . فرمود : خداوند در قرآن شما را سفيه ناميده است : گفت : ما را ناقص خوانده‌اى . فرمود : در نقصان شما همين بس كه در هر ماهى پنج روز از خواندن نماز ممنوع شده‌ايد . آن گاه فرمود : آيا براى شما كافى نيست كه وقتى باردار مىشويد مانند سربازى هستيد كه در راه خدا مىجنگد و مرزهاى مملكت را در برابر بيگانگان حفظ مىكند و هنگامى كه وضع حمل مىكنيد مانند كسى هستيد كه در راه خدا به خون خود غوطه ور شود و چون بطفل خود شير دهيد ، در برابر هر جرعه‌اى اجر آزاد كردن بنده‌اى از فرزندان حضرت اسماعيل داريد و هنگامى كه از خواب بيدار مىشويد ، در برابر هر بيدار شدنى نيز همان اجر را داريد